The Hateful Eight op 70mm-film

THE HATEFUL EIGHT op 70mm-film.

Quentin Tarantino's THE HATEFUL EIGHT was oorspronkelijk alleen bedoeld als een eenmalige voorstelling in het Ace Hotel Downtown Los Angeles's, waar 1600 bezoekers getuige waren van een voorlees-sessie van het verhaal. Tarantino bracht het scenario met dialogen en beschrijvingen samen met een aantal van zijn acteurs, waaronder Samuel L. Jackosn, Kurt Russell, Walton Goggins, Tim Roth, Michael Madsen, Bruce Dern, James Parks, Dana Gourrier en Zoë Bell. Hoewel Tarantino het evenement als eenmalig bedoeld had deden de overweldigende reacties van de cast en het publiek hem overwegen om er toch een film van te maken. "De mensen gaven ons een staande ovatie, wat een geweldige ervaring was", zegt Samuel L. Jackson. "We keken elkaar aan en dachten 'hoe kan hij hier nou geen film van gaan maken, na zulke reacties?"

The Hateful Eight - 70mm-film screenshot

Opnemen op 70mm-film

Tarantino gaf aan dat, als de film gemaakt zou worden, hij The Hateful Eight op 70mm-film zou willen draaien. Uiteindelijk ging hij nog een stapje verder; hij koos voor het in de vergetelheid geraakte Ultra Panavision 70. Dit werd voor het laatst gebruikt in 1966 tijdens de film Khartoum met Charlston Heston en Laurence Olivier. Bij die opnames werd op Ultra Panavision 70 opgenomen via anamorfe lenzen, in tegenstelling tot de traditionele sferische lenzen. Dit resulteerde in het zeer brede 2.76:1 beeldformaat. Ultra Panavision 70 werd ook voor een handvol andere films gebruikt, zoals Mutiny on the Bounty (1962), It's A Mad, Mad, Mad, Mad World (1963), (1965) en Battle Of The Bulge (1965). In totaal zijn er slechts tien films in dit formaat opgenomen.

"De weidse landschappen, de sneeuw, de prachtige locaties waren perfect voor 70mm-film", zegt Tarantino, terwijl hij ook aangeeft dat dit formaat het geweld in het interieur van Minnie's pleisterplaats versterkt. "Ik geloof dat zo'n breed formaat voor meer intimiteit zorgt. Je kunt dichter op de karakters zitten. In al die grootsheid is de ervaring van de intimiteit tussen de personages veel intenser. Ik geloof er niet in dat dit formaat alleen bedoeld is voor buitenopnames van weidse landschappen", aldus Tarantino.

Producent Shannon McIntosh (Django Unchained, Death Proof) beaamt dat de brede beelden het mysterie in Minnie's pleisterplaats verrijken. "Er gebeurt zoveel met de karakters binnen de shots dat elke keer als je opnieuw kijkt, je weer iets nieuws ziet. Een nieuwe nuance, een nieuwe expressie van een karakter en het is gewoon geweldig. Ik kan het me niet voorstellen dat we het anders hadden moeten doen".

The Hateful Eight - 70mm-film screenshot

De schoonheid van Ultra Panavision 70

De breedte van het beeld is slechts een deel van wat Ultra Panavision 70 tot geliefd opnamemedium maakt. Mensen die de film gezien hebben begrijpen waarom er op 70mm-film is opgenomen. Film weet diepte, kleur en licht te vangen op een manier dat digitale video nog niet lukt. De vlucht die digitale video de laatste jaren heeft genomen, heeft er ook voor gezorgd dat traditioneel filmen geleidelijk aan het verdwijnen is. In 2014 heeft Tarantino een verbond gesloten met diverse studio's en filmmakers Christopher Nolan en J.J. Abrams om Kodak te supporten, zodat het bedrijf filmmateriaal kon blijven produceren. Kodak op zijn beurt ondersteunde het maken van The Hateful Eight.

Oude lenzen

Op het moment dat Tarantino en cameraman Robert Richardson besloten om met Ultra Panavision 70 aan de slag te gaan, hebben Bob Harvey, Jim Raudebush en Dan Sasaki van Panavision oude apparatuur verzameld en opgeknapt. Ze haalden vijftien speciale lenzen tevoorschijn, inclusief een paar lenzen die nog gebruikt zijn bij de strijdwagenraces in Ben Hur. Het was nodig om de lenzen zodanig te modificeren zodat ze gebruikt konden worden op de huidige camera's. Testen moesten uitwijzen of de oude lenzen de erbarmelijke weersomstandigheden zouden doorstaan. Uiteindelijk bleken de lenzen aan alle verwachtingen te voldoen en nog perfect te werken. "Het was net alsof je een hele dure wijn uit de jaren '50 ontkurkte", aldus camera-assistent Gregor Tavenner. Het bracht herinneringen terug aan de grootse meesterwerken uit de jaren '60 van de vorige eeuw. Tavenner: "Het is een plezier om met een filmmateriaal te werken dat opnamen zoveel eer aandoet. Eindelijk heb je weer een systeem dat alles in volle glorie, met al z'n details kan opnemen. Er wordt zoveel meer beeldinformatie opgeslagen op film".  Het enige nadeel van deze lenzen is dat er geen gebruik kon worden gemaakt van een zoomlens. Maar deze beperkingen zorgden ook weer nieuwe ingevingen bij Tarantino.

Robert Richardson @ The Hateful Eight
Cameraman Rober Richardson tijdens de opnames van The Hateful Eight

2000 voet filmcassettes

Panavision heeft speciaal voor The Hateful Eight aangepaste filmcassettes van 2000 voet (+ 600 meter) ontworpen, wat het mogelijk maakte om complete scènes in z'n geheel te spelen en op te nemen. De officiële lengte van filmcassettes voor 65mm-film is 'slechts' 500 voet (150 meter).  Tarantino: "Ik wilde niet dat ik de film in allemaal kleine snippers moest opnemen. Ik had een heleboel lange takes in m'n hoofd en ik wilde de scènes van begin tot het eind laten doorspelen. Ik had een heleboel lange scènes van vijf, zes, zeven minuten gepland. Nu, met deze grotere cassettes, was ik in staat om dat ook te realiseren. Panavision stond voor de volle 100% achter ons in wat we wilden proberen. Ze vonden ons niet zomaar een project, ze zagen het als een baanbrekende film."

EYE Amsterdam

Naast de standaard digitale vertoningen wordt The Hateful Eight ook via 70mm-filmprojectoren vertoond. Af en toe worden er nog films in 70mm-projectie vertoond. In 2014 werd Interstellar op kleine schaal (11 zalen) in 70mm vertoond en in 2012 waren er 16 kopieën van The Master. Van The Hateful Eight zijn meer dan 100 kopieën gemaakt. Het wordt hiermee de grootste 70mm-release in meer dan twintig jaar. The Weinstein Company, de productiemaatschappij van de film, heeft de afgelopen tijd zelf oude, soms versleten, 70mm-projectoren opgekocht en gereviseerd. Sommige dateren nog uit de jaren '50 en onderdelen moesten opnieuw gefabriceerd worden. Volgens bronnen zijn nu bijna alle nog bestaande 70mm-projectoren in Amerika in handen van The Weinstein Company. De rest is verloren gegaan tijdens de overgang naar digitale projectie. In de Benelux is EYE in Amsterdam het enige theater dat de 70mm-versie vertoont. Voor de voorstellingen is een Ultra Panavision-lens aangeschaft. Het scherm van Cinema 1 is aangepast en op maximale grootte gebracht.

Een nieuwe start?

Dan Sasaki van Panavision is verheugd met de nieuwe mogelijkheden. “Wat Quentin Tarantino deed is geweldig,” zei hij. “Hij heeft deze infrastructuur van 70mm-film en -projectie geheel van de grond af opnieuw opgebouwd, wat een enorm potentieel voor hernieuwd gebruik oplevert.”

The Hateful Eight - 70mm-film screenshot