Recensie: Netflix-serie Ozark

Ozark verscheen in 2017 op Netflix en groeide al snel uit tot een van de meest besproken misdaaddrama’s van de afgelopen jaren. De serie kreeg vier seizoenen: het eerste in 2017, gevolgd door een tweede in 2018, een derde in 2020 en het vierde en laatste in 2022. Het slotseizoen werd opgesplitst in twee delen, waardoor het verhaal een langdurige en intense afronding kreeg.

Het verhaal draait om Marty Byrde, gespeeld door Jason Bateman, een financieel adviseur die met zijn gezin naar de afgelegen Ozarks verhuist. Hij raakt steeds dieper verstrikt in geld witwassen voor een Mexicaans drugskartel en moet laveren tussen overleven, manipuleren en het zoeken naar een machtspositie in een gevaarlijke omgeving. Zijn vrouw Wendy, vertolkt door Laura Linney, ontwikkelt zich gaandeweg van terughoudende echtgenote tot een sluwe en vaak meedogenloze strategische speler. De serie legt de nadruk op morele dilemma’s, machtsstrijd en familiebanden die onder extreme druk komen te staan.
Een opvallend plotelement in de latere seizoenen is het opzetten van een casino voor gokken zonder ID aan het water. Dit fungeert niet alleen als façade voor grootschalige witwaspraktijken, maar laat ook zien hoe illegale activiteiten verweven raken met de legale economie. Het casino vormt een symbool voor de dubbele levens die de personages leiden en voegt een extra laag spanning toe aan het verhaal.

De acteerprestaties vormen een van de grootste troeven van de serie. Jason Bateman verrast met zijn ingetogen spel, waarin berekening en onderdrukte paniek elkaar afwisselen. Laura Linney schittert door de manier waarop zij Wendy neerzet als iemand die steeds meer geniet van macht en controle. Julia Garner is wellicht de grootste revelatie als Ruth Langmore. Haar rauwe, gelaagde vertolking leverde meerdere Emmy’s op en wordt vaak beschouwd als de kern van de emotionele kracht van Ozark.
Ook bijrollen, zoals Esai Morales als kartelleider Del en Tom Pelphrey als de getroebleerde Ben, dragen sterk bij aan de intensiteit en dramatiek.

Andere recensenten waren overwegend lovend over de serie. Vooral de duistere toon, de cinematografie en het spel van Bateman, Linney en Garner kregen veel lof. Ozark werd regelmatig vergeleken met Breaking Bad, waarbij critici opmerkten dat de serie dezelfde spanning en morele complexiteit wist te raken. Tegelijkertijd wezen sommigen erop dat de latere seizoenen soms te melodramatisch werden en dat niet alle verhaallijnen even overtuigend waren uitgewerkt. Toch bleef de algemene waardering positief, en de serie werd meerdere keren genomineerd voor prestigieuze prijzen, waaronder de Emmy’s en de Golden Globes.
De serie wordt vaak vergeleken met Breaking Bad vanwege de thematiek en de ontwikkeling van de hoofdpersonages. Die vergelijking is terecht, al is Ozark minder consistent. Vooral in de laatste seizoenen klinkt kritiek dat de verhaallijnen soms ongeloofwaardig of melodramatisch worden en dat de ontwikkelingen van bepaalde personages gehaast aanvoelen. Toch weet de serie door de sterke cast, de sombere sfeer en de constante dreiging een blijvende indruk achter te laten.

Ozark is een meeslepende serie die vooral in de eerste drie seizoenen uitblinkt en die kijkers boeit met een combinatie van spanning, morele dilemma’s en briljant acteerwerk. Het blijft een intens verhaal dat je meesleept in de wereld van macht, geld en morele grenzen. Voor liefhebbers van donkere misdaaddrama’s en psychologische familiedrama’s is dit een aanrader, ook al zijn er momenten waarop de geloofwaardigheid onder druk staat.